20260807 Das Naturschauspiel von Urdaibai

Datum: 20260807

Tijd: 11:50 – 18:00

Afstand: 20,2 km

Overnachting: House with garden, Ampuero

Wandeling

We gaan een flink stuk wandelen vandaag, van Guernica naar Bermeo. Het is anderhalf uur rijden en we gaan eerst bij Gaztelugatxeko Doniene kijken, ook wel bekend als Dragonstone uit Game of Thrones.

Dat laatste is helaas geen succes. We hebben tickets nodig voor een tijdslot en die zijn tot september uitverkocht. Een beetje onbegrijpelijk want er is bijna niemand binnen. Blijkbaar reserveren bureaus uit Bilbao alle tickets, die zijn gratis, om een pakketreis aan te bieden. Als dan niet alles verkocht wordt, komen de tickets in principe weer beschikbaar, maar daar is niets van te merken.
We lopen een stukje omhoog en hebben in ieder geval een goed uitzicht op het schiereiland met de verbinding naar het vaste land en de kerk.

We rijden verder naar Bermeo en vinden vrij snel een parkeerplaats. We hebben nog even tijd voordat de trein naar Guernica vertrekt en nemen nog iets te drinken bij een kiosk.
De treinreis naar Guernica is een leuke ervaring op zichzelf, langs de kust en door het Baskische heuvellandschap.

In Guernica aangekomen, stappen Gerben, Lise, Sven en ik uit om te gaan wandelen. Sandy blijft zitten, die reist door naar Bilbao om Nacio op te halen, die komt vandaag met het vliegtuig naar Bilbao.

We lopen door Guernica en komen voorbij een monument voor het bombardement van 1937. Op 26 april 1937 werd Guernica voor een groot deel platgebombardeerd door het Duitse Condor Legion en het Italiaanse Aviazione Legionaria die aan de zijde van de nationalisten van Franco vochten in de burgeroorlog. Honderden burgers verloren hun leven die dag. Het bombardement, een van de wreedste episodes van de burgeroorlog, inspireerde Picasso tot het maken van Guernica, een symbool tegen de gruwelen van de oorlog.

We lopen het dorp uit en langs de Mundakako Itsasadarra, we lopen hier door het door UNESCO erkende biosfeerreservaat Urdaibai. Het eerste stuk langs de ría de Mundaka (dat is de kortere naam), gaat kaarsrecht langs het kanaal. Het stuk is zo’n 4,5 kilometer lang, wel mooi, maar op een gegeven moment ook een beetje saai.
De hagedissen schieten hier voor onze voeten weg.

Mocht je je afvragen waarom er een Duitse titel boven deze blog staat, dat is omdat de wandeling uit een Duits boekje van Rother komt.

Daar waar de ría de Mundaka veranderd van een kanaal in een grotere rivier, nemen we een pauze, tijd voor appels die we meegenomen hebben.

We volgen nu de meer grillige rivier een tijdje tot dat we een beetje meer het binnenland ingaan. We komen in San Kristobal uit, tijd voor een biertje bij bar Txutxo. In principe lopen we de hele route die we vanmorgen met de trein gedaan hebben in omgekeerde richting terug. We zien het spoor dan ook regelmatig en horen de treinen.

Na nog een stukje door het binnenland gelopen te hebben, voornamelijk over wegen, komen we vlak voor Sukarrieta nog een bar tegen, El Palas jatetxea. Die kans laten we niet schieten en we drinken er nog een voor de laatste loodjes.

Nu volgt het zwaardere stuk van de wandeling. Tot nu toe was het allemaal vrij vlak. Nu gaat het echter omhoog en flink ook. We lopen de Arribieta (332m) en de Katillotxu (336m) op, ongeveer vanaf 0m. Dat is even flink afzien in de warmte. Boven aangekomen zitten we op het (plaatselijke) dak van de wereld en worden we verwelkomd door een mooie vlinder, een Koninginnepage, die zich vrij goed laat fotograferen. Uiteraard hebben we hier ook de nodige mooie uitzichten op de ría de Mundaka die in de Golf van Biskaje uitmondt.

Omlaag gaan we via een Försterweg, ze zijn er zelfs nog bezig om boomstammen weg te werken. Dan lopen we over asfalt wegen en ten slotte komen we in Bermeo uit, meteen bij de auto.

Na deze toch wel zware wandeling is het nu tijd om iets te drinken en te eten. Drinken is geen probleem, eten is lastiger. In Spanje eten ze pas laat en alle keukens zijn nog dicht. Op een terras, onder het genot van een biertje, zoeken we naar een eetgelegenheid.
Uiteindelijk vinden we een pizzeria waar we kunnen eten. Helaas geen terras en meer een soort fast food restaurant. De pizza’s zijn acceptabel.

Na het eten lopen we naar de auto en rijden naar huis. Het eerste stuk gaat vooral door bergachtig gebied met veel bochten. Daarna vooral snelweg.

Weer

Het was vandaag erg warm, 31°C en veel zon. Gelukkig hadden we regelmatig schaduw van de bomen.

Songtekst van de dag

We liepen vandaag 4,5 kilometer aan één stuk rechtdoor. Daarom heb ik vandaag met een knipoog gekozen voor The Long and Winding Road van The Beatles.

The long and winding road, that leads, to your door
Will never disappear, I’ve seen that road before
It always leads me here, lead me to your door
The wild and windy night, that the rain, washed away
Has left a pool of tears, crying for the day
Why leave me standing here, let me know the way

Many times I’ve been alone, and many times I’ve cried
Any way you’ll never know, the many ways I’ve tried
And still they lead me back, to the long winding road
You left me standing here a long long time ago
Don’t leave me waiting here, lead me to your door

But still they lead me back to the long winding road
You left me standing here, a long long time ago
Don’t keep me waiting here (Don’t keep me waiting), lead me to your door
Yeah, yeah, yeah, yeah

Foto’s