Datum: 20260703
Tijd: 8:55 – 15:00
Afstand: 21,9 km
Wandeling
Vrijdag wandeldag, de hitte is vooralsnog voorbij en ik ga verder met het Trekvogelpad. De etappe van vandaag gaat van Weesp naar Bussum. Zoals gewoonlijk sta ik vroeg op en neem de trein van even over half zeven met een keuzedag.
Onderweg zet ik de track op mijn TwoNav en zoek ik het een en ander op over bijensteken. Gisteren heeft een van mijn dames uit de witte kast me in mijn vinger gestoken en die is nu 2x zo dik als normaal. Het lijkt wel alsof ik bij iedere steek een sterkere reactie krijg en dat is geen goed teken, zeker niet voor een imker. Eerst maar eens zien hoe het verder met mijn vinger gaat vandaag. Het is mijn rechter ringvinger en de ring zit vrij strak. Die kreeg ik gisteren al niet meer af.
In Utrecht stap ik over op een sprinter, helaas is er geen tijd voor koffie. Dus neem ik, in Weesp aangekomen, eerst een koffie bij de Huiskamer. Die drink ik buiten het station op een bankje op en dan begin ik met wandelen.
Ik loop langs de Vecht en moet even wachten omdat er een brug open is. Verderop, langs het water kom ik langs Fort Ossenmarkt, dat staat echter in de steigers. Als ik Weesp uitloop, loop ik verder langs het water. Ik zie daar helaas niet veel van omdat er allemaal woonboten liggen.
Uiteindelijk gaat de route het veld in. Ik loop nu tussen de weilanden, al dan niet met koeien. Het is vlak land hier. Ik zie veel vogels en de zwaluwen dansen op de wind. De route gaat tot nu toe alleen over asfalt en als ik de kans krijg, loop ik een laag dijkje op. Daar staat echter al snel een bordje “geen toegang”, dus toch maar weer het fietspad op. 
Dat is maar goed ook, want daarna is er geen mogelijkheid meer om de sloot tussen dijk en fietspad over te steken en dijk draait af het natuurgebied in, het Naardermeer.
Ik moet oppassen met de rood wit markeringen, hier loopt ook het Floris V pad en dat draait op een gegeven moment af. Ik zie ook veel vliegtuigen laag over komen, Schiphol.
Na een tijdje draait de route dan toch het bos in en loop ik over een houtsnipperpad. Dat gaat even later over in een graspad over lage dijk door bosachtig gebied. Rechts ligt een groot water, het Groote Meer en later het Naardermeer. Ik vang hier echter alleen een enkele keer een glimp van op, ik loop net te ver van de oever en er staan veel bomen en struiken. Er zijn wel veel vlinders en libellen.
Het Naardermeer is een plassengebied met riet, hooiland en moerasbos. Het was het eerste gebied dat de Vereniging Natuurmonumenten aankocht om te beschermen, in 1906, en daarmee het eerste Nederlandse natuurreservaat, nu Natura 2000-gebied. Blijkbaar komt hier de purperreiger voor, maar die heb ik helaas niet gezien. Wel de normale zilverreiger, zwanen en ooievaars. In tegenstelling tot de meeste andere huidige wateren hier, die relatief recentelijk door turfwinning ontstaan zijn, ontstonden de eerste contouren van het Naardermeer al ongeveer 4000 jaar geleden doordat de Vecht geregeld buiten zijn oevers trad en daarbij grote stukken uit het veen sloeg. Oud spul dus hier.
Dan kom ik bij een bankje dat uitkijkt op het Groote Meer, tijd voor een kleine pauze voor een slok water. Hier heb ik eindelijk een mooi uitzicht over het water.
Het gaat verder over een karrespoor dat op een gegeven moment parallel aan een weg loopt. Dan gaat het weer de natuur in en kom ik twee twijfelende dames tegen. Ze lopen ook het Trekvogelpad en zijn blijkbaar iets minder ervaren in het volgen van een route. Ze laten mij voorgaan zodat ze weten waar ze naartoe moeten.
Ik kom bij een bezoekerscentrum van Natuurmonumenten uit en hier is horeca, verrassing! Tijd voor een biertje, een Gulpener blond. De Gulpener brouwerij is recentelijk overgenomen door Grolsch, in ieder geval beter dan door InBev, Heineken of Bavaria.
Als ik verder loop, gaat het weer over asfalt. Hier loopt ook het Waterliniepad en dat draait ook weer af. Bij Bussum in de buurt kom ik bij de pauzeplek die ik uitgezocht had, Juffrouw Jansen, tijd voor lunch. 
Op het terras zit je prima, maar er is een groot nadeel. Dit is ook een kinderboerderij en het stikt er van de vliegen. Dat is een stuk minder. Ik laat me de lunch net zo goed smaken en de bijbehorende Korenwolf ook.
Voordat ik verder ga met de route loop ik even langs de dieren van de kinderboerderij, geiten, kalveren en een pony. Het laatste stuk van de route gaat over landgoed Bantam, door het bos. 
Landgoed Bantam is vernoemd naar het huis met dezelfde naam dat hier in 1878 gebouwd is. De heuvelachtige tuin kreeg de bijnaam Klein Zwitserland, hmm, waar kennen we dat van?
De etappe eindigt in the middle of nowhere. Van hieruit is het echter maar een klein stukje naar station Bussum-Zuid, een stukje door het bos, dan een provinciale weg over en nog een stukje door open heide gebied en ik ben bij station Bussum-Zuid. Van hieruit navigeer in naar café Goesting, dat had ik als eindbestemming uitgezocht.
Bij station Bussum-Zuid staat de oude water toren van Bussum, nu niet meer als zodanig in gebruik, die onderdeel uitmaakt van Nederlands duurzaamste kantoorgebouw (ten minste in 2010).
Helaas is café Goesting nog niet open, pas om 3 uur. Dus loop ik een rondje door het centrum en haal een milkshake bij de Mac. Dan is Goesting open en ga ik daar binnen zitten en werk dit verslag uit onder het genot van enkele biertjes.
Alles bij elkaar een niet al te lange wandeling door diverse soorten landschap. Zeker de moeite waard, ik heb vrijdagen minder goed besteed 🙂
En met mijn vinger gaat het niet beter, maar ook niet slechter. Ik heb er een beetje last van, maar het valt eigenlijk wel mee. Ik hoop wel dat het de komende dagen minder wordt, zo’n dikke vinger is niet echt handig.
Weer
Bewolkt met af en toe zon. Niet te warm. Wind, vooral veel bij het Naardermeer. In de middag was er meer zon dan in de morgen. Eigenlijk prima wandelweer, in ieder geval niet zo heet als vorig weekend. Toen zou ik met Gerben en Frank 2 dagen gaan wandelen, maar dat hebben we maar niet gedaan…
Songtekst van de dag
Een constante factor vandaag was mijn dikke vinger vanwege een bijensteek, daarom heb ik gekozen voor een nummer van Sting, Englishman In New York. En blijkbaar was dat zo voorbestemd, want terwijl ik dit type speelt het nummer in café de Goesting…
I don’t drink coffee I take tea my dear
I like my toast done on one side
And you can hear it in my accent when I talk
I’m an Englishman in New York
See me walking down Fifth Avenue
A walking cane here at my side
I take it everywhere I walk
I’m an Englishman in New York
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
If “Manners maketh man” as someone said
Then he’s the hero of the day
It takes a man to suffer ignorance and smile
Be yourself no matter what they say
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
Modesty, propriety can lead to notoriety
You could end up as the only one
Gentleness, sobriety are rare in this society
At night a candle’s brighter than the sun
Takes more than combat gear to make a man
Takes more than a license for a gun
Confront your enemies, avoid them when you can
A gentleman will walk but never run
If “Manners maketh man” as someone said
Then he’s the hero of the day
It takes a man to suffer ignorance and smile
Be yourself no matter what they say
Be yourself no matter what they say
Be yourself no matter what they say
Be yourself no matter what they say
Be yourself no matter what they say…
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York
Zoals gewoonlijk sta ik vroeg op om voor 6:30 bij de NS in te kunnen checken met mijn 1ste klas keuzedag. In de trein bereid ik mijn wandeling verder voor en maak ik een plannetje om uit te zoeken hoe ik in het vervolg met mijn tablet de wandelblog kan bijwerken. Die is minder zwaar dan mijn laptop en dat betekent minder gewicht op mijn rug.
Hier liggen allemaal woonboten, maar die liggen niet in het verlengde van de wal, maar haaks erop. Per twee hebben ze een eigen steiger om aan boord te komen.
De Prins Willem-Alexandersluis is een beetje een aparte sluis. Er word geen gebruik gemaakt van de reguliere dubbele sluisdeuren, maar van één grote deur die zijwaarts over een hydrovoet glijdt: een zeer dunne laag water.
Er wordt hier driftig gebouwd en in één van de gebouwen die al klaar zijn, is een koffiebar. De koffie is helaas niet heel erg goed, waterig en er zit niet eens een koekje of zo bij, jammer.
Ik kom uit bij het Amsterdam-Rijnkanaal en steek dat over via de Nesciobrug, een aparte brug die als het ware als een dubbele Y over het kanaal gaat en een van de langste fiets- en voetgangersbruggen van Nederland. Aan beide zijden splitsen het fiets- en voetpad waardoor er een Y ontstaat. Omdat de gemeente Diemen niet mee wilde werken, ligt de overspanning precies binnen de gemeentegrens van Amsterdam en is de brug een beetje krom.
Aan de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal loop ik een heel stuk langs dit kanaal, links het kanaal en rechts Diemen, je weet wel die niet mee wilden werken… Er varen veel schepen in het kanaal, het is hier drukker dan op de Maas.
ik kom voorbij House of Bird van de Bird brouwerij. Het bier wordt eigenlijk ergens anders gebrouwen, Bird is een zogenaamde huurbrouwer. Ze huren brouwcapaciteit bij andere brouwerijen (Kees en Jopen) om hun bier te brouwen. Tijd voor een biertje! Nou ja, het was niet echt een surprise. Ik had al gezien dat de route hier voorbij kwam en me al verheugd op een lekker vogeltje.
De route gaat verder door het Diemerbos. Er is hier een heuse Birdroute. Nadat ik de Weespertrekvaart overgestoken ben, loop ik door de Bijlmerweide. Hier loop ik tegen een omleiding aan, de gemeente (Amsterdam) is hier flink bezig om de fiets en wandelroutes aan te passen en een groot strand te maken. Gelukkig is de omleiding goed aangegeven en zelfs in mijn GPX track verwerkt, geen probleem dus.
Nu volgt het laatste stuk van mijn etappe van vandaag. Rechts van mij vind ik Gein, de woonwijk, en uiteindelijk kom ik uit bij de Gein, het riviertje. Dat volg ik een heel stuk tot ik bij Driemond weer bij het Amsterdam-Rijnkanaal kom, dat steek ik weer over.
Bij Wispe ga ik lekker op het terras zitten, in de schaduw, en werk mijn verslag verder uit onder het genot van een paar prima biertjes.
De wekker gaat f*cking vroeg en ik gebruik weer een keuzedag om de trein van half 7 in Blerick te nemen. Die brengt me naar Amsterdam Zuid. Onderweg nuttig ik mijn ontbijt, Liga en een bananendrankje dat ik in de voorraadkast gevonden heb. Ook bereid ik onderweg mijn wandeling verder voor door de GPX tracks te downloaden en op mijn TwoNav te zetten.
In Landsmeer begint mijn wandeling. Ik herken de omgeving van de bushalte, hier ben ik de vorige keer op de bus gestapt.
Uiteindelijk kom ik, net buiten Landsmeer, bij het Voetveer Landsmeer-Schouw. Niet helemaal de juiste benaming, er mogen ook fietsers mee en zelfs een enkele auto als ik het goed begrijp. Het pontje ligt aan de andere kant en ik moet me melden via een knop. Dat levert inderdaad het gewenste resultaat op en de veerman komt in beweging en even later het pontje ook. Het pontje gaat speciaal voor mij een keer op en neer, en dat voor 25 cent!
Ik loop langs het Noordhollandskanaal om in Watergang weer de natuur in te gaan. Ten minste dat dacht ik… Helaas is de route afgesloten op het punt waar het weer de natuur in gaat, broedseizoen. Dat is natuurlijk niet zo mooi (ik zal jullie mijn reactie op dat moment besparen). Dat hadden ze op de website van Wandelnet wel eens aan kunnen geven. Ik zoek en vind een alternatieve route. Een stuk terug, weer langs de provinciale weg en de Broekervaart over. Deze blijf ik daarna volgen totdat ik in Broek in Waterland kom. Deze route is ook helemaal niet verkeerd, een lekker rustige weg langs de vaart. 
In de Broekervaart liggen hier veel woonboten aan de andere kant dan de weg die ik volg. Aangezien die geen weg hebben door de weilanden, hebben ze bijna allemaal een trekpontje om de vaart over te steken. In Broek in Waterland eindigt etappe 5 en is het tijd voor lunch. Het is even voor 12.
Na een tijdje kom ik in Zuiderwoude, hier is veel fietsverkeer. Gelukkig sla ik af in een richting die erg rustig is. Als ik bij de Poppendammergouw aankom, staat duidelijk aangegeven dat er een omleiding is. Die volg ik, door de Volgermeerpolder. Ik schat dat de omleiding me 2 kilometer extra kost, maar dat is niet erg, het is een erg mooie route. Na een hele tijd kom ik weer terug op de route. Ik heb nog 5-6 kilometer te gaan.
Ik zie van ver al de markante, stompe kerktoren van Ransdorp. Hier ben ik al eens eerder doorheen gelopen. De kerktoren is zo stomp omdat men geen geld meer had om de torenspits erop te bouwen. De Duitsers maakten daar in de 2de wereldoorlog gebruik van door de toren als uitkijkpost te gebruiken.
Nadat ik nog even een kijkje genomen heb op het kerkhof van Ransdorp, meer dan een kijkje is ook niet mogelijk, begin ik aan het laatste stuk van mijn wandeling. Ik loop richting Durgerdam, ook al zo’n lang smal dorp van één straat. Nadat ik door die straat gelopen ben, loop ik verder over de dijk langs het Buiten-IJ totdat ook deze etappe klaar is. Wel een beetje een anticlimax, er is hier op het einde van etappe 6 helemaal niets, alleen een stuk dijk, water en een weg erlangs.
Op mijn weg naar Blerick wordt ik begeleid door een samenstand van een mooie maansikkel met Venus. Een stuk hoger aan de hemel staat Jupiter (maar die zie je niet op de foto’s).
In Zaandijk aangekomen loop ik langs de Zaanse Schans en het Zaans Museum het dorp uit naar Het Kalf, een buurt of gehucht dat bij Zaandam hoort. Na iets meer dan 2,5 km ben ik dan eindelijk op de route. Het valt me op dat er nergens rood wit markeringen zijn, totdat ik buiten het dorp kom.
Ik volg een tijdje allerlei wandelpaden en af en toe wegen. Ik ben hier in Polder Oostzaan en hier is meer water dan land. Als je op de kaart kijkt, dan zie je wel wat ik bedoel.
De weilanden gaan voorzichtig over in meer recreatie gebied met strandjes en zo. Net voor het einde van etappe 4 begeeft mijn telefoon het. Dat is kl*t*. Gelukkig heb ik mijn TwoNav nog en weet ik hoe ik in Den Ilp moet komen. Hier vind in café de 3 Zwanen en daar is het tijd voor een pauze. Gelukkig krijg ik mijn telefoon weer aan de praat. Ik hoop dat hij het blijft doen. Ik heb Ada en de kids uit voorzorg een appje gestuurd dat ik wellicht onbereikbaar ben later op de dag.
Na mijn pauze met een lekkere Skuumkoppe, loop ik terug naar de route en vervolg mijn wandeling met etappe 5. Die volg ik tot in Landsmeer. Het is vooral meer van hetzelfde, water, gras, recreatie en af en toe een bosje (yeay, schaduw) en daar is helemaal niets mis mee.
Ik zoek eerst eens een terras voor een biertje. Dat wordt café de Driesprong. Daar hebben ze zowaar een Weißen van de tap die ik nog niet gehad heb, een Aldersbacher, lekker.
Op Amsterdam Centraal aangekomen, loop ik nog een half uurtje naar Gollem aan het Water. Daar ben ik pas 1x geweest.
Ik sta weer heel vroeg op en neem de trein van 9:36 in Blerick. Het is nog erg donker buiten, maar het is gelukkig niet erg koud.
In Utrecht had ik geen tijd om koffie te scoren, maar daar is in Alkmaar tijd genoeg voor, ik heb 40 minuten. Ik ga naar een koffie tentje bij het station, Nas. Dat is blijkbaar van een Eritreeër want ze hebben Eritrese gerechten. De koffie is erg goed.
Er staat een flinke wind en ik zie een grote groep vogels in de lucht, tja Trekvogelpad…
Uiteindelijk kom ik toch in Spijkerboor alwaar ik het veerpont zie liggen aan de andere kant van het kanaal. Nu gaat het langs de Knollendammer Vaart richting, hoe kan het ook anders, Oostknollendam. In Oostknollendam is het beter lopen, de wind wordt hier tegengehouden door de huizen en bomen. Oostknollendam bestaat voornamelijk uit één straat die langs het water ligt met aan weerszijden huizen. Helaas is er geen horeca, wel een buurthuis, maar dat is dicht.
Aan het eind van Oostknollendam kom ik bij de plaatselijke dooienakker uit, die past op één foto!
Ik loop nu langs Wormer , hier heb ik een café gezien, Café Groos, dat 24 per dag open is volgens Google. Dat dat te veel gevraagd is had ik wel verwacht, echter ik had goede hoop dat het nu wel open zou zijn. Helaas, nergens koffie of een biertje.
Ik loop nu nog zo’n 5 kilometer van etappe 4 en ik twijfel even of ik de route ga volgen door het open landschap of een alternatief zoek tussen de bebouwing. Als purist en omdat ik al een stuk gefoeteld heb, kies ik voor de originele route en wederom loop ik door de forse wind in het open landschap. Als ik bij de provinciale weg kom waar ik van de route afga om naar Zaandijk te lopen, denk ik dat ik het gehad heb met de wind. Helaas, nu loop ik anderhalve kilometer recht tegen de wind in.
Ik kom langs het Zaans Museum en de Zaanse Schans, een openlucht museum met rijksmonumentale houten gebouwen en industriemolens uit de Zaanstreek. Dat ziet er wel aardig uit, wellicht eens met Ada naartoe gaan.
Ik loop door de smalle oude straten richting centrum om de route weer op te pikken. Dat lukt en vervolgens voert mijn wandeling mij dwars door het centrum van Alkmaar. Er is kermis in Alkmaar, dat had ik gisteravond al gezien. Toen zag ik het reuzenrad en enkele andere grote attracties van veraf, mooi verlicht in het donker. 
Kermis in Alkmaar betekent dat het hele centrum vol staat met kermisattracties. Niet alles op één plein, maar gewoon in alle straten en op alle pleinen.
Voordat ik Alkmaar helemaal achter me laat, moet ik nog over een industrieterrein. Dit is een lang recht stuk en op den duur wel saai. Ik loop over een fietspad met aan beide zijden een sloot met veel riet. Daarachter het industrieterrein, ook aan beide zijden.
Er heerst een zeer streng regime op het veerpont. Ik sta samen met twee fietsers op een veerpont ter grootte van de helft van die we in Baarlo hebben. Toch mag ik niet vrij rondlopen en moet ik op een klein stoepje aan de zijkant gaan staan. Als ik de schipperscabine voorbij wil lopen om op het stoepje aan de andere kant te gaan staan, wordt ik meteen teruggefloten. De schipper heeft gezegd waar ik moet gaan staan en daar valt niet over te twisten. Tja, wat zal ik daar over zeggen? Weet je wat, ik zeg niks…
Ik loop lange rechte stukken door het vlakke boerenlandschap, er staat een stevige wind. Overal is water. Hier heeft men land van water gewonnen, maar zo te zien is het nog niet helemaal klaar… Ik loop over een dijk en rechts staat het water een stuk hoger dan links. Geen probleem zou je zeggen, ware het niet dat links ook een boerderij ligt die een stuk onder het waterniveau van rechts ligt. Dan moet je toch wel veel vertrouwen in de dijken en de gemalen hebben.
In Driehuizen wijk ik even een klein stukje van de route af om bij De Vriendschap een biertje te drinken. Lekker buiten op het terras in de schaduw en de wind, langs het water en met uitzicht op de weilanden. Ik neem meteen een spekpannekoek als lunch.
Na de lunch loop ik door Driehuizen en dan gaat het weer verder door het vlakke land tussen de weilanden door. Uiteindelijk kom ik in Graft, hier eindigt mijn route. Er is echter niets te doen, dus ik loop door naar De Rijp, hier zijn wel cafés. Na de plaatselijke dooienakker nog even bezocht te hebben, kom ik bij eetcafé De Walvis uit. Tijd voor een paar biertjes als afsluiting.
De terugreis gaat via bus 123 naar Alkmaar en dan met de Intercity rechtstreeks naar Blerick. In Alkmaar heb ik gelukkig tijd genoeg om koffie en een Mars te scoren. In de trein werk ik dit verslag verder uit en zet het online.
Ik kom verbazingwekkend goed mijn bed uit om half 6 ’s morgens. Gisteren zijn Ada en ik naar de begrafenis van haar oom Piet geweest en daarna hebben we met de familie van Hoek het leven van Piet gevierd zoals hij dat gewild zou hebben. Ik ben mooi op tijd op het station om een van mijn keuzedagen op te halen, ik reis 1ste klas vandaag, en voor half 7 in te checken. Even over half 7 vertrekt de trein.
Ik kom verder zonder problemen in Alkmaar aan. Ik heb nu meer dan een half uur voordat de bus vertrekt naar Bergen aan Zee waar het Trekvogelpad begint. Tijd voor koffie, die heb ik nog niet gehad omdat de overstap in Utrecht net te kort was. Ik loop richting busstation en kijk of ik iets zie dat open is. En ja hoor, ik kom bij hotel Stad&Land terecht. Dat is toevallig ook het hotel waar ik vanavond een kamer geboekt heb.
Ik pak bus 166 naar Bergen en daar heb ik mazzel. Eigenlijk zou ik hier 26 minuten moeten wachten, maar de vorige buurtbus 410 is blijkbaar aan de late kant en ik kan zo’n beetje meteen instappen. Buurtbus 410 brengt me naar Bergen aan Zee. Dat komt mooi uit, nu kan ik om 20 over 10 al beginnen met mijn wandeling.
Na een stukje strand, duik ik het Noordhollands Duinreservaat in. Hier ben ik de rest van de morgen, ongeveer de helft van de wandeling, mee zoet. Ik loop afwisselend door duinen, heide en bos. Op een gegeven moment kom ik bij een grote trap omhoog. Ik loop bijna door, maar bedenk me dan dat er boven wellicht iets te zien is. Dus trap op en genieten van een mooi uitzicht over het duinen gebied.
Weer een flink stuk verder, ik ben nu het duinengebied uit, kom ik een bord tegen dat me vertelt dat er een stuk Atlantikwall te zien is, de zogenaamde drakentanden. Ik zie in eerste instantie niets, maar dan zie ik enkele tanden net boven het onkruid uitsteken. Als je al een bord neerzet, laat dan af en toe iemand onkruid wieden…
Ik kom weer in de bewoonde wereld, in Egmond aan den Hoef. Hier loop ik, bijna letterlijk, tegen Proeflokaal Brouwerij Egmond aan. Ze brouwen hier het enige Benedictijner Abdijbier van Nederland, de Sancti Adalberti bieren. Heb ik dat weer, dat wordt dus proeven. Aangezien het toch tijd was voor een pauze, komt dat goed uit.
Na een tweetal bieren geproefd te hebben, vervolg ik mijn wandeling langs de ruïne van het kasteel van Egmond. Ruïne is een groot woord, het is voornamelijk de fundering die er nog staat.
Ik volg nu een jaagpad langs een vaart. Ik moet regelmatig over hekjes klimmen, maar er is altijd wel een plank waar je op kunt staan om makkelijker over het hek te komen. Bij een zo’n hek zie ik beweging op de grond, een haas. 
Hij blijft vlak bij me zitten en kijkt me aan alsof hij wil zeggen: kom maar op, ik ben toch sneller.
Nadat ik lekker gedoucht heb, zoek ik The Scrapyard op. Daar was ik voor gekomen… The Scrapyard blijkt niet al te ver van mijn hotel te liggen, maar dat wist ik al, daar had ik het hotel voor uitgezocht. The Scrapyard is gevestigd in Hal 25, zo te zien een oude fabriekshal waar allerlei cultuuractiviteiten plaats vinden. Ook is er een gaarkeuken gevestigd en uiteraard The Scrapyard.
Vandaag had ik perfect wandelweer. Het was voornamelijk bewolkt en af en toe kwam de zon door, voornamelijk ’s morgens en na mijn wandeling toen ik bij The Scrapyard op het terras zat. Verder was het de hele dag droog, ondanks enkele zeer dreigende donkere wolken.
