Datum: 20260501
Tijd: 9:10 – 16:15
Afstand: 24,3 km
Wandeling
Tag der Arbeit, het wordt vandaag heel mooi weer en ik besluit om weer een etappe van het Trekvogelpad te gaan lopen. 
Zoals gewoonlijk sta ik vroeg op om voor 6:30 bij de NS in te kunnen checken met mijn 1ste klas keuzedag. In de trein bereid ik mijn wandeling verder voor en maak ik een plannetje om uit te zoeken hoe ik in het vervolg met mijn tablet de wandelblog kan bijwerken. Die is minder zwaar dan mijn laptop en dat betekent minder gewicht op mijn rug.
In de trein nuttig ik ook mijn ontbijt, Bauernfrühstück op Duits brood. Lekker simpel, gebakken aardappelen met ei en dat op de boterham, zoals ik dat van Vader geleerd heb.
Ik kom mooi op tijd aan op station Amstel en loop naar de bushalte. Snel genoeg komt bus 37 en die brengt me naar de bushalte waar ik 3 weken geleden gebleven was.
Van hieruit loop ik naar het Buiten-IJ en daar pik ik de route weer op.
Hier liggen allemaal woonboten, maar die liggen niet in het verlengde van de wal, maar haaks erop. Per twee hebben ze een eigen steiger om aan boord te komen.
Als ik door Schellingwoude ben, kom ik bij de Oranjesluizen. Hier ga ik overheen. Wel moet ik wachten tot de sluizen dichtgaan. Ik heb pech, ik moet voor alle 3 de sluizen wachten, maar ja, ik heb ook tijd genoeg. Meteen na de Oranjesluizen komt de Prins Willem-Alexandersluis, ook hier moet ik wachten. 
De Prins Willem-Alexandersluis is een beetje een aparte sluis. Er word geen gebruik gemaakt van de reguliere dubbele sluisdeuren, maar van één grote deur die zijwaarts over een hydrovoet glijdt: een zeer dunne laag water.
Vlak na het sluizencomplex wijk ik een klein stukje van de route af voor een kop koffie bij Pina Specialty Coffee & Matcha. 
Er wordt hier driftig gebouwd en in één van de gebouwen die al klaar zijn, is een koffiebar. De koffie is helaas niet heel erg goed, waterig en er zit niet eens een koekje of zo bij, jammer.
Als ik verder loop, kom ik op een stuk uit dat gelijk op loopt met het Zuiderzeepad en wel een stuk dat ik recentelijk gelopen heb, namelijk 20251205 Amsterdam – Muiderberg.
Ik kom uit bij het Amsterdam-Rijnkanaal en steek dat over via de Nesciobrug, een aparte brug die als het ware als een dubbele Y over het kanaal gaat en een van de langste fiets- en voetgangersbruggen van Nederland. Aan beide zijden splitsen het fiets- en voetpad waardoor er een Y ontstaat. Omdat de gemeente Diemen niet mee wilde werken, ligt de overspanning precies binnen de gemeentegrens van Amsterdam en is de brug een beetje krom.
Aan de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal loop ik een heel stuk langs dit kanaal, links het kanaal en rechts Diemen, je weet wel die niet mee wilden werken… Er varen veel schepen in het kanaal, het is hier drukker dan op de Maas.
Ik kom langs de Diemerpolder en het Tweede Diem. Dan ga ik onder een drukke weg, de A1, en het spoor door en rond het Eerste Diem. Ik kom nog voorbij een concurrent, Mimaki. En dan, surprise… 
ik kom voorbij House of Bird van de Bird brouwerij. Het bier wordt eigenlijk ergens anders gebrouwen, Bird is een zogenaamde huurbrouwer. Ze huren brouwcapaciteit bij andere brouwerijen (Kees en Jopen) om hun bier te brouwen. Tijd voor een biertje! Nou ja, het was niet echt een surprise. Ik had al gezien dat de route hier voorbij kwam en me al verheugd op een lekker vogeltje.
Het worden er twee, want met één vleugel kun je niet vliegen 🙂 Het tweede biertje dat ik drink heb ik uitgezocht vanwege dochter nr. 2, een sunshine ale.
De route gaat verder door het Diemerbos. Er is hier een heuse Birdroute. Nadat ik de Weespertrekvaart overgestoken ben, loop ik door de Bijlmerweide. Hier loop ik tegen een omleiding aan, de gemeente (Amsterdam) is hier flink bezig om de fiets en wandelroutes aan te passen en een groot strand te maken. Gelukkig is de omleiding goed aangegeven en zelfs in mijn GPX track verwerkt, geen probleem dus.
Overal staan overigens witte en gele bloemen in bloei. De gele zijn vooral Koolzaad.
Nadat ik weer een drukke weg, de A9, overgestoken ben, loop ik door het Gaasperpark en daarna langs de Gaasperplas.
Met nog 8 kilometer te gaan, zoek ik een bankje in de schaduw. Helaas vind ik alleen 1 bank in de zon, dat is me te warm. Dan maar gewoon langs de sloot in het gras zitten. Hier hou ik een pauze om mijn laatste Bauernfrühstück boterhammen op te eten. Die worden weggespoeld met een paar slokken water, dat heb ik ook altijd bij me.
Nu volgt het laatste stuk van mijn etappe van vandaag. Rechts van mij vind ik Gein, de woonwijk, en uiteindelijk kom ik uit bij de Gein, het riviertje. Dat volg ik een heel stuk tot ik bij Driemond weer bij het Amsterdam-Rijnkanaal kom, dat steek ik weer over.
Ik loop nu Weesp in, langs het water tot aan de Vecht, waar de etappe van vandaag eindigt. Nu nog een klein stukje terug zodat ik weer bij brouwerij Wispe uitkom, hier was ik net langs gelopen, maar purist als ik ben moest ik eerst het einde van de route vinden.
Bij Wispe ga ik lekker op het terras zitten, in de schaduw, en werk mijn verslag verder uit onder het genot van een paar prima biertjes.
Alles bij elkaar een zeer geslaagde wandeling vandaag!
Bij de terugreis werkt de NS weer eens niet mee. Nadat ik in Weesp eerst uit de trein gejaagd wordt, die rijdt niet vanwege een kapotte trein voor ons, gaat de trein dan even later toch. Naar de aansluiting in Utrecht kan ik fluiten, maar er is daardoor wel ruim tijd om koffie te scoren bij de Kiosk.
Weer
Het was prachtig weer vandaag, zo’n 24 °C, veel zon, maar ook behoorlijk wat wind. Al met al prima weer om te wandelen.
Songtekst van de dag
De songtekst van vandaag is een beetje vergezocht, maar dat doe ik wel vaker. Toen ik geen bankje in de schaduw kon vinden, ben ik langs het water in het gras gaan zitten. Daarom vandaag Green Grass and High Tides van The Outlaws, vooral een goed nummer vanwege de latere stukken in de song waarin niet gezongen wordt.
In a place you only dream of
Where your soul is always free
Silver stages, golden curtains
Filled my head, plain as can be
As a rainbow grew around the sun
All the stars above who died came from
Somewhere beyond the scene you see
These lovely people played just for me
Now if I let you see this place
Where stories all ring true
Will you let me past your face
To see what’s really you
It’s not for me I ask this question
As though I were a king
For you have to love, believe, and feel
Before the burst of tambourines take you there
Green grass and high tides forever
Castles of stone, souls and glory
Lost faces say we adore you
As kings and queens bow and play for you
Those who don’t believe me
Find your souls and set them free
Those who do, believe and know
This time will be your key
Time and time again I’ve thanked them
For a peace of mind
That helped me find myself
Amongst the music and the rhyme
That enchants you there
Green grass and high tides forever
Castles of stone, souls and glory
Lost faces say we adore you
As kings and queens bow and play for you
Yeah, they play just for you
De wekker gaat f*cking vroeg en ik gebruik weer een keuzedag om de trein van half 7 in Blerick te nemen. Die brengt me naar Amsterdam Zuid. Onderweg nuttig ik mijn ontbijt, Liga en een bananendrankje dat ik in de voorraadkast gevonden heb. Ook bereid ik onderweg mijn wandeling verder voor door de GPX tracks te downloaden en op mijn TwoNav te zetten.
In Landsmeer begint mijn wandeling. Ik herken de omgeving van de bushalte, hier ben ik de vorige keer op de bus gestapt.
Uiteindelijk kom ik, net buiten Landsmeer, bij het Voetveer Landsmeer-Schouw. Niet helemaal de juiste benaming, er mogen ook fietsers mee en zelfs een enkele auto als ik het goed begrijp. Het pontje ligt aan de andere kant en ik moet me melden via een knop. Dat levert inderdaad het gewenste resultaat op en de veerman komt in beweging en even later het pontje ook. Het pontje gaat speciaal voor mij een keer op en neer, en dat voor 25 cent!
Ik loop langs het Noordhollandskanaal om in Watergang weer de natuur in te gaan. Ten minste dat dacht ik… Helaas is de route afgesloten op het punt waar het weer de natuur in gaat, broedseizoen. Dat is natuurlijk niet zo mooi (ik zal jullie mijn reactie op dat moment besparen). Dat hadden ze op de website van Wandelnet wel eens aan kunnen geven. Ik zoek en vind een alternatieve route. Een stuk terug, weer langs de provinciale weg en de Broekervaart over. Deze blijf ik daarna volgen totdat ik in Broek in Waterland kom. Deze route is ook helemaal niet verkeerd, een lekker rustige weg langs de vaart. 
In de Broekervaart liggen hier veel woonboten aan de andere kant dan de weg die ik volg. Aangezien die geen weg hebben door de weilanden, hebben ze bijna allemaal een trekpontje om de vaart over te steken. In Broek in Waterland eindigt etappe 5 en is het tijd voor lunch. Het is even voor 12.
Na een tijdje kom ik in Zuiderwoude, hier is veel fietsverkeer. Gelukkig sla ik af in een richting die erg rustig is. Als ik bij de Poppendammergouw aankom, staat duidelijk aangegeven dat er een omleiding is. Die volg ik, door de Volgermeerpolder. Ik schat dat de omleiding me 2 kilometer extra kost, maar dat is niet erg, het is een erg mooie route. Na een hele tijd kom ik weer terug op de route. Ik heb nog 5-6 kilometer te gaan.
Ik zie van ver al de markante, stompe kerktoren van Ransdorp. Hier ben ik al eens eerder doorheen gelopen. De kerktoren is zo stomp omdat men geen geld meer had om de torenspits erop te bouwen. De Duitsers maakten daar in de 2de wereldoorlog gebruik van door de toren als uitkijkpost te gebruiken.
Nadat ik nog even een kijkje genomen heb op het kerkhof van Ransdorp, meer dan een kijkje is ook niet mogelijk, begin ik aan het laatste stuk van mijn wandeling. Ik loop richting Durgerdam, ook al zo’n lang smal dorp van één straat. Nadat ik door die straat gelopen ben, loop ik verder over de dijk langs het Buiten-IJ totdat ook deze etappe klaar is. Wel een beetje een anticlimax, er is hier op het einde van etappe 6 helemaal niets, alleen een stuk dijk, water en een weg erlangs.
Op mijn weg naar Blerick wordt ik begeleid door een samenstand van een mooie maansikkel met Venus. Een stuk hoger aan de hemel staat Jupiter (maar die zie je niet op de foto’s).
In Zaandijk aangekomen loop ik langs de Zaanse Schans en het Zaans Museum het dorp uit naar Het Kalf, een buurt of gehucht dat bij Zaandam hoort. Na iets meer dan 2,5 km ben ik dan eindelijk op de route. Het valt me op dat er nergens rood wit markeringen zijn, totdat ik buiten het dorp kom.
Ik volg een tijdje allerlei wandelpaden en af en toe wegen. Ik ben hier in Polder Oostzaan en hier is meer water dan land. Als je op de kaart kijkt, dan zie je wel wat ik bedoel.
De weilanden gaan voorzichtig over in meer recreatie gebied met strandjes en zo. Net voor het einde van etappe 4 begeeft mijn telefoon het. Dat is kl*t*. Gelukkig heb ik mijn TwoNav nog en weet ik hoe ik in Den Ilp moet komen. Hier vind in café de 3 Zwanen en daar is het tijd voor een pauze. Gelukkig krijg ik mijn telefoon weer aan de praat. Ik hoop dat hij het blijft doen. Ik heb Ada en de kids uit voorzorg een appje gestuurd dat ik wellicht onbereikbaar ben later op de dag.
Na mijn pauze met een lekkere Skuumkoppe, loop ik terug naar de route en vervolg mijn wandeling met etappe 5. Die volg ik tot in Landsmeer. Het is vooral meer van hetzelfde, water, gras, recreatie en af en toe een bosje (yeay, schaduw) en daar is helemaal niets mis mee.
Ik zoek eerst eens een terras voor een biertje. Dat wordt café de Driesprong. Daar hebben ze zowaar een Weißen van de tap die ik nog niet gehad heb, een Aldersbacher, lekker.
Op Amsterdam Centraal aangekomen, loop ik nog een half uurtje naar Gollem aan het Water. Daar ben ik pas 1x geweest.
Ik sta weer heel vroeg op en neem de trein van 9:36 in Blerick. Het is nog erg donker buiten, maar het is gelukkig niet erg koud.
In Utrecht had ik geen tijd om koffie te scoren, maar daar is in Alkmaar tijd genoeg voor, ik heb 40 minuten. Ik ga naar een koffie tentje bij het station, Nas. Dat is blijkbaar van een Eritreeër want ze hebben Eritrese gerechten. De koffie is erg goed.
Er staat een flinke wind en ik zie een grote groep vogels in de lucht, tja Trekvogelpad…
Uiteindelijk kom ik toch in Spijkerboor alwaar ik het veerpont zie liggen aan de andere kant van het kanaal. Nu gaat het langs de Knollendammer Vaart richting, hoe kan het ook anders, Oostknollendam. In Oostknollendam is het beter lopen, de wind wordt hier tegengehouden door de huizen en bomen. Oostknollendam bestaat voornamelijk uit één straat die langs het water ligt met aan weerszijden huizen. Helaas is er geen horeca, wel een buurthuis, maar dat is dicht.
Aan het eind van Oostknollendam kom ik bij de plaatselijke dooienakker uit, die past op één foto!
Ik loop nu langs Wormer , hier heb ik een café gezien, Café Groos, dat 24 per dag open is volgens Google. Dat dat te veel gevraagd is had ik wel verwacht, echter ik had goede hoop dat het nu wel open zou zijn. Helaas, nergens koffie of een biertje.
Ik loop nu nog zo’n 5 kilometer van etappe 4 en ik twijfel even of ik de route ga volgen door het open landschap of een alternatief zoek tussen de bebouwing. Als purist en omdat ik al een stuk gefoeteld heb, kies ik voor de originele route en wederom loop ik door de forse wind in het open landschap. Als ik bij de provinciale weg kom waar ik van de route afga om naar Zaandijk te lopen, denk ik dat ik het gehad heb met de wind. Helaas, nu loop ik anderhalve kilometer recht tegen de wind in.
Ik kom langs het Zaans Museum en de Zaanse Schans, een openlucht museum met rijksmonumentale houten gebouwen en industriemolens uit de Zaanstreek. Dat ziet er wel aardig uit, wellicht eens met Ada naartoe gaan.
Ik loop door de smalle oude straten richting centrum om de route weer op te pikken. Dat lukt en vervolgens voert mijn wandeling mij dwars door het centrum van Alkmaar. Er is kermis in Alkmaar, dat had ik gisteravond al gezien. Toen zag ik het reuzenrad en enkele andere grote attracties van veraf, mooi verlicht in het donker. 
Kermis in Alkmaar betekent dat het hele centrum vol staat met kermisattracties. Niet alles op één plein, maar gewoon in alle straten en op alle pleinen.
Voordat ik Alkmaar helemaal achter me laat, moet ik nog over een industrieterrein. Dit is een lang recht stuk en op den duur wel saai. Ik loop over een fietspad met aan beide zijden een sloot met veel riet. Daarachter het industrieterrein, ook aan beide zijden.
Er heerst een zeer streng regime op het veerpont. Ik sta samen met twee fietsers op een veerpont ter grootte van de helft van die we in Baarlo hebben. Toch mag ik niet vrij rondlopen en moet ik op een klein stoepje aan de zijkant gaan staan. Als ik de schipperscabine voorbij wil lopen om op het stoepje aan de andere kant te gaan staan, wordt ik meteen teruggefloten. De schipper heeft gezegd waar ik moet gaan staan en daar valt niet over te twisten. Tja, wat zal ik daar over zeggen? Weet je wat, ik zeg niks…
Ik loop lange rechte stukken door het vlakke boerenlandschap, er staat een stevige wind. Overal is water. Hier heeft men land van water gewonnen, maar zo te zien is het nog niet helemaal klaar… Ik loop over een dijk en rechts staat het water een stuk hoger dan links. Geen probleem zou je zeggen, ware het niet dat links ook een boerderij ligt die een stuk onder het waterniveau van rechts ligt. Dan moet je toch wel veel vertrouwen in de dijken en de gemalen hebben.
In Driehuizen wijk ik even een klein stukje van de route af om bij De Vriendschap een biertje te drinken. Lekker buiten op het terras in de schaduw en de wind, langs het water en met uitzicht op de weilanden. Ik neem meteen een spekpannekoek als lunch.
Na de lunch loop ik door Driehuizen en dan gaat het weer verder door het vlakke land tussen de weilanden door. Uiteindelijk kom ik in Graft, hier eindigt mijn route. Er is echter niets te doen, dus ik loop door naar De Rijp, hier zijn wel cafés. Na de plaatselijke dooienakker nog even bezocht te hebben, kom ik bij eetcafé De Walvis uit. Tijd voor een paar biertjes als afsluiting.
De terugreis gaat via bus 123 naar Alkmaar en dan met de Intercity rechtstreeks naar Blerick. In Alkmaar heb ik gelukkig tijd genoeg om koffie en een Mars te scoren. In de trein werk ik dit verslag verder uit en zet het online.
Ik kom verbazingwekkend goed mijn bed uit om half 6 ’s morgens. Gisteren zijn Ada en ik naar de begrafenis van haar oom Piet geweest en daarna hebben we met de familie van Hoek het leven van Piet gevierd zoals hij dat gewild zou hebben. Ik ben mooi op tijd op het station om een van mijn keuzedagen op te halen, ik reis 1ste klas vandaag, en voor half 7 in te checken. Even over half 7 vertrekt de trein.
Ik kom verder zonder problemen in Alkmaar aan. Ik heb nu meer dan een half uur voordat de bus vertrekt naar Bergen aan Zee waar het Trekvogelpad begint. Tijd voor koffie, die heb ik nog niet gehad omdat de overstap in Utrecht net te kort was. Ik loop richting busstation en kijk of ik iets zie dat open is. En ja hoor, ik kom bij hotel Stad&Land terecht. Dat is toevallig ook het hotel waar ik vanavond een kamer geboekt heb.
Ik pak bus 166 naar Bergen en daar heb ik mazzel. Eigenlijk zou ik hier 26 minuten moeten wachten, maar de vorige buurtbus 410 is blijkbaar aan de late kant en ik kan zo’n beetje meteen instappen. Buurtbus 410 brengt me naar Bergen aan Zee. Dat komt mooi uit, nu kan ik om 20 over 10 al beginnen met mijn wandeling.
Na een stukje strand, duik ik het Noordhollands Duinreservaat in. Hier ben ik de rest van de morgen, ongeveer de helft van de wandeling, mee zoet. Ik loop afwisselend door duinen, heide en bos. Op een gegeven moment kom ik bij een grote trap omhoog. Ik loop bijna door, maar bedenk me dan dat er boven wellicht iets te zien is. Dus trap op en genieten van een mooi uitzicht over het duinen gebied.
Weer een flink stuk verder, ik ben nu het duinengebied uit, kom ik een bord tegen dat me vertelt dat er een stuk Atlantikwall te zien is, de zogenaamde drakentanden. Ik zie in eerste instantie niets, maar dan zie ik enkele tanden net boven het onkruid uitsteken. Als je al een bord neerzet, laat dan af en toe iemand onkruid wieden…
Ik kom weer in de bewoonde wereld, in Egmond aan den Hoef. Hier loop ik, bijna letterlijk, tegen Proeflokaal Brouwerij Egmond aan. Ze brouwen hier het enige Benedictijner Abdijbier van Nederland, de Sancti Adalberti bieren. Heb ik dat weer, dat wordt dus proeven. Aangezien het toch tijd was voor een pauze, komt dat goed uit.
Na een tweetal bieren geproefd te hebben, vervolg ik mijn wandeling langs de ruïne van het kasteel van Egmond. Ruïne is een groot woord, het is voornamelijk de fundering die er nog staat.
Ik volg nu een jaagpad langs een vaart. Ik moet regelmatig over hekjes klimmen, maar er is altijd wel een plank waar je op kunt staan om makkelijker over het hek te komen. Bij een zo’n hek zie ik beweging op de grond, een haas. 
Hij blijft vlak bij me zitten en kijkt me aan alsof hij wil zeggen: kom maar op, ik ben toch sneller.
Nadat ik lekker gedoucht heb, zoek ik The Scrapyard op. Daar was ik voor gekomen… The Scrapyard blijkt niet al te ver van mijn hotel te liggen, maar dat wist ik al, daar had ik het hotel voor uitgezocht. The Scrapyard is gevestigd in Hal 25, zo te zien een oude fabriekshal waar allerlei cultuuractiviteiten plaats vinden. Ook is er een gaarkeuken gevestigd en uiteraard The Scrapyard.
Vandaag had ik perfect wandelweer. Het was voornamelijk bewolkt en af en toe kwam de zon door, voornamelijk ’s morgens en na mijn wandeling toen ik bij The Scrapyard op het terras zat. Verder was het de hele dag droog, ondanks enkele zeer dreigende donkere wolken.
