Datum: 20260811
Tijd: 13:45 – 17:35
Afstand: 13,3 km
Overnachting: House with garden, Ampuero
Wandeling
Vandaag ga ik nog een wandeling maken die ik uitgezocht had en waar ik ‘must’ bij geschreven had. Het is weer een wandeling uit een Rother wandelgids.
Ik wandel alleen, de rest gaat kanoën en Ada zet ik af bij het strand. Die haal ik na het wandelen weer op.
Parkeren is geen probleem, ik vind een plekje in Isla Playa en het blijkt precies op de route te zijn.
Het gaat via smalle paadjes land inwaarts, door Parque Natural de las Marismas de Santoña, Victoria y Joyel, what’s in a name. Ik loop dwars door het natuurgebied met diverse uitkijkjes.
Het Parque Natural de las Marismas de Santoña, Victoria y Joyel is het belangrijkste moerasgebied van Noord-Spanje en ligt deels direct naast Isla Playa. Rondom Isla bevindt zich met name de Marisma de Joyel, waar eb en vloed zorgen voor een unieke mix van zoet en zout water.
Ik loop over goed begaanbare paden en stille wegen, over de velden begeleiden de zwaluwen mij. Na verloop van tijd kom ik bij de kust, tijd voor een biertje.
Ik ga nu verder over het strand. Even verder, tussen de rotsen, staat het water te hoog en over de rotsen heen is geen optie. Geen probleem, via een kleine omweg over een camping zoek ik de route weer op. Helaas gaat dat via een pad dat niet meer bestaat, een grotere omweg dus. Ik ben deze vakantie niet onder de indruk van de Gaia GPS app. De helft van de paden die daarin aangegeven staan bestaan niet of zijn niet begaanbaar.
Ik kom bij een splitsing, links of rechts naar de route? Het wordt links want die lijkt eerder op de route te komen en dat lukt, door het bos.
Nu volgt een stuk kustroute zoals ik dat graag zie. Boven over de rotsen en op en neer. Eén stuk is bijzonder steil en daar wordt van te voren voor gewaarschuwd, Está usted entrando en el KM de la muerte. Mijn Spaans is goed genoeg om te begrijpen dat ik nu de kilometer des doods betreed.
Cabo Quejo is één van de uitzichtpunten langs de kust waar ik langs kom.
Uiteindelijk kom ik bij een camping uit. Daar heerst een strikte toegangscontrole, maar gelukkig kan ik er rond omheen lopen. Als ik daar mee klaar ben, kom ik bij het restaurant van de camping. Daar mag ik gelukkig wel naar binnen, tijd voor een cerveza.
Na deze laatste pauze loop ik door het dorp naar mijn auto en rij terug naar Playa de Ris om Ada op te pikken. Die zit al klaar en we rijden weer terug naar ons vakantiehuis.
Al met al een mooie en niet al te lange wandeling. Zeer welkom na de inspanning van gisteren.
Weer
Zon, zon, zon en nog eens zon. Wel stond er een lekker windje.
Songtekst van de dag
Ik ging naar de Playa vandaag, dus Vamos a la Playa van Righeira, een vrolijk liedje met een duistere tekst. Als je geen Spaans kent, laat het dan maar door AI vertalen.
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa,
la bomba estalló.
Las radiaciónes tuestan,
y matizan de azul.
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh
Vamos a la playa,
todos con sombrero.
El viento radiactivo,
despeina los cabellos. Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh
Vamos a la playa,
al fin el mar es limpio.
No más peces hediondos,
sino agua fluorescente.
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh oh oh
Vamos a la playa, oh oh











































































Gelezen ! Mooi !!👏👏🥰