20260801 El Pájaro Amarillo

Datum: 20260801

Tijd: 11:55 – 17:00

Afstand: 18,4 km

Overnachting: House with garden, Ampuero

Wandeling

We zijn met zijn allen in Spanje, in Ampuero, om op 12 augustus de volledige zonsverduistering te zien.

Vandaag gaan we Sandy ophalen, die is al een week hier in de buurt op surfkamp. Sven en ik rijden om 10 uur aan om een wandeling bij het surfkamp te gaan maken. De rest is al weg, die hebben vandaag een ander programma, surfen met Sandy.

Sandy dirigeert ons naar een parkeerplek en staat ons al op te wachten. We vinden precies één plek en dat is genoeg. We hebben geen idee of we daar mogen staan of dat we hier moeten betalen, maar niemand schijnt er problemen mee te hebben.

Nadat we met Sandy nog iets gedronken hebben bij het surfkamp, beginnen we te lopen. We lopen El Pájaro Amarillo, de Gele Vogel, een route langs de kust naar San Vicente de la Barque.

We lopen eerst van het surfkamp, de camping, naar het strand. Dat volgen we totdat we bij rotspartijen uitkomen. Daar klauteren we overheen en zoeken we waar het pad omhoog het bos in gaat. Na een bocht zien we twee mensen omlaag komen, dat is handig, weten we meteen waar we omhoog moeten. Dat is net voor het naaktstrand… Je moet er hier wel iets voor over hebben om je broek te laten zakken.

De route voert ons omhoog en vanaf nu lopen we boven over de kliffen / rotsen. Het gaat continue omhoog en omlaag over smalle paadjes. Een beetje zoals het South West Coast Path.

In de verte in het binnenland schieten ze lichtkogels af of zoiets. We horen al een tijdje doffe knallen. Dan zien we eerst de flits en een paar seconden later pas de doffe knal. De seconden tellende is de afstand 300 meter of meer.

Als we weer helemaal afdalen, komen we op een heel lang strand. We zien San Vicente de la Barque liggen, maar we moeten eerst nog het lange strand en nog een flink stuk naar de brug voordat we daar zijn. Dat blijkt nog een heel eind verder te zijn dan gedacht.

Uiteindelijk komen we dan toch, via de lange Maza brug, in San Vicente de la Barquera. Hier vinden we vrij snel een plekje op het terras van een Italiaans restaurant, lunch met pasta en bier.
San Vicente de la Barquera behoort voor het grootste deel tot het Oyambre Natural Park, een Natura 2000 natuurgebied.

De route die we lopen begint eigenlijk hier in het dorp, vlak bij de brug. Na de pauze lopen we de brug weer over en na een klein stukje gaan we meer het binnenland in voor de terugweg. Helaas gaat dat al snel langs de weg. Die blijven we volgen tot het surfkamp waar we gestart zijn. An sich is het een mooie route door de heuvels en boven over langs de kust. Alleen jammer van de weg. Gelukkig is het geen drukke weg.

Langs de weg komen we El Rayo Verde tegen. Hier gaan we straks eten. Later blijkt dat hier ook de lichtkogels vandaan kwamen. Dat doen ze namelijk nog een keer als wij daar zitten.

Zodra we onze wandeling rond hebben, zoeken we de rest van de familie op het strand op. Die zijn net klaar met surfen en we lopen gezamenlijk, met surf boards en al, terug naar de camping van het surfkamp.

Al met al een heel mooie wandeling door een mooi gebied.

Zoals gezegd zijn we, nadat iedereen zich opgefrist / gedoucht had, naar El Rayo Verde gegaan. Daar zit je mooi op het hoogste punt in de omgeving met een food truck, een drank bar en een cocktail bar. De tafels en stoelen staan wel schots en scheef op de heuvel, maar het uitzicht is geweldig. Je kijkt helemaal naar San Vicente de la Barque. Ook kijk je uit op het parkeerterrein, of eigenlijk het stuk zeer ongelijk weiland op de berg. Hier worden allerlei capriolen met auto’s uitgehaald om te kunnen parkeren. Eén auto ging zowaar met één wiel een flink stuk van de grond. We dachten dat hij om ging vallen…

Weer

Het was prima wandelweer. Het was warm en bewolkt, geen felle zon dus. Er stond een stevige bries, vooral boven op de kliffen en langs het water.

Toen we vanmorgen bij ons vakantiehuis weg gingen, regende het een beetje. Dat was gelukkig helemaal over toen we bij Sandy aankwamen.

Later op de dag zagen we het wel in de verte regenen.

Songtekst van de dag

De songtekst van vandaag is een suggestie van Sven en eigenlijk geen echte verassing gerzien het aantal surfers en surfkampen dat we vandaag gezien hebben. Hier is Surfin’ U.S.A. van de Beach Boys.

If everybody had an ocean
Across the U.S.A.
Then everybody’d be surfin’
Like Californi-a
You’d see them wearing their baggies
Huarache sandals too
A bushy bushy blond hairdo
Surfin’ U.S.A.

You’d catch ‘em surfin’ at Del Mar
(Inside, outside, U.S.A.)
Ventura County line
(Inside, outside, U.S.A.)
Santa Cruz and Trestles
(Inside, outside, U.S.A.)
Australia’s Narrabeen
(Inside, outside, U.S.A.)
All over Manhattan
(Inside, outside, U.S.A.)
And down Doheny Way
(Inside, outside)

Everybody’s gone surfin’
Surfin’ U.S.A.

We’ll all be planning that route
We’re gonna take real soon
We’re waxing down our surfboards
We can’t wait for June
We’ll all be gone for the summer
We’re on surfari to stay
Tell the teacher we’re surfin’
Surfin’ U.S.A.

Haggerties and Swamis
(Inside, outside, U.S.A.)
Pacific Palisades
(Inside, outside, U.S.A.)
San Onofre and Sunset
(Inside, outside, U.S.A.)
Redondo Beach LA
(Inside, outside, U.S.A.)
All over La Jolla
(Inside, outside, U.S.A.)
At Wa’imea Bay
(Inside, outside)

Everybody’s gone surfin’
Surfin’ U.S.A.

Everybody’s gone surfin’
Surfin’ U.S.A.

Everybody’s gone surfin’
Surfin’ U.S.A.

Yeah everybody’s gone surfin’
Surfin’ U.S.A.

Yeah everybody’s gone surfin’
Surfin’ U.S.A.

Foto’s

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

-->