20251218 Von Hinterzarten über den Hinterwaldkopf nach Kirchzarten

Datum: 20251218

Tijd: 9:45 – 16:00

Afstand: 19,1 km

Overnachting: Hotel Löwen, Bahnhofstr. 16, 79199 Kirchzarten

Wandeling

Vandaag is het makkelijk, ik neem de trein naar Hinterzarten en loop dan terug naar Kirchzarten. De trein brengt me, hoe kan het ook anders, door enkele tunnels omhoog. Kirchzarten ligt op 380 meter hoogte en Hinterzarten op 885 meter hoogte. Dat moet ik dus straks omlaag, plus wat ik nog omhoog loop.

Het is een stralende dag, de zon schijnt volop. Het heeft wel weer flink gevroren, ik zie overal bevroren hellingen waar de zon er niet bij kan. Het is dus ook behoorlijk fris als ik begin met wandelen.

Hinterzarten is bekend om die Adlerschanze, een skischans. Terwijl ik door het dorp loop, kijk ik rond of ik die ergens kan spotten, maar helaas, nergens te zien. Op Google Maps zie ik dat de skischans aan de andere kant van het dorp ligt dan waar ik loop. Dan niet…

Ik loop over een lange asfaltweg die het dorp uitloopt en door de bergen verder gaat. Later wordt dit een zandweg. Ik loop aan de schaduwkant van de bergen, aan de andere kant van het dal schijnt de zon volop.

De gele wybertjes die ik vandaag weer volg, zijn niet genoeg, ik heb mijn GPS ook nodig. De bladeren op de grond maken dat het pad niet altijd even zichtbaar is.

Langs me is een beek, de Alpersbach. Die volg ik een stukje verder omhoog.

Dan kom ik bij een brede Försterweg, deze gaat vrij vlak een flink stuk door het bos. Een welkome afwisseling, even rustig meters maken.

Ik voel de wind hierboven en toch staan alle windmolens, die ik in de verte zie, stil. Dat levert natuurlijk geen geld op…

En dan kom ik bij de Hinterwaldkopfhütte. Die is dicht, maar dat wist ik al. Hier gaat het dwars door het grasland omhoog naar het hoogtepunt van vandaag, letterlijk en figuurlijk. Ik kom op de Hinterwaldkopf. Van hieruit heb ik 360° een mooi uitzicht op de omgeving. Boven op de berg bevindt zich een grote kring van grote en kleine stenen. Midden in deze kring staat een grote gedenksteen voor de gevallenen van de 1^ste en de 2^de wereldoorlog. Omdat deze top vrij spectaculair is, heb ik er een filmpje van gemaakt. Klik op de foto hierboven om dat te bekijken.

Ik daal dwars door het weiland weer af en kom op een erg mooi stuk van de route over een breed graspad. Het is hier open en ik heb een mooi uitzicht. Na verloop van tijd kijk ik op het dak van eine Hütte, is dit de Höfener Hütte? Dan moet ik omlaag en straks weer omhoog. Het ziet er dicht uit, er brand geen licht en er is geen levende ziel te bekennen. Ook zie ik geen wegwijzer, terwijl de Höfener Hütte eerst wel aangegeven stond. Ik besluit door te lopen en ontdek dan, redelijk verdekt opgesteld, een bord dat aangeeft dat het inderdaad de Höfener Hütte is. Ik loop net zo goed door, ik heb energie genoeg en geen zin om voor niks omlaag te lopen.

Er volgt nu een stuk met veel boomwortels en stenen, deze zijn bijna niet te zien door de bladeren op de grond. Dat is uitermate slecht voor mijn knie, ik kan mijn voet niet altijd stabiel neerzetten en dat is een flinke belasting.
Het gaat verder omlaag, maar ik heb nu toch wel last van mijn knie. Ik loop over een smal pad, vlak langs prikkeldraad. Ik neem kleine passen omlaag en daarmee red ik het tot in het dal.

De route is nu vooral vlak en ik zie zowaar een mooie bruin / zwarte vlinder. Die is zeker door het mooie weer tevoorschijn gelokt.

Ik heb mijn hoop gevestigd op Gasthof zum Schützen. Helaas zijn die gesloten en gaan pas om 17:30 open. Maar ze hebben een automaat met drank, waaronder bier! Perfect!
Dus een biertje uit de automaat halen. Dat is nog niet zo makkelijk, ik moet me identificeren om te bewijzen dat ik oud genoeg ben. Dat lukt uiteindelijk als ik uitgevogeld heb hoe dat werkt met mijn ID kaart. Daarna pauze op een bankje buiten in het zonnetje met een prachtig uitzicht. Geen probleem dat ze gesloten zijn, dit is net zo goed, zo niet beter.

Na de pauze is het vooral vlak, mijn knie is weer een stuk hersteld en ik volg nu de Zastlerbach totdat ik in Kirchzarten aankom.
In Kirchzarten verlaat ik de route die rechtstreeks naar het station gaat om naar het centrum te lopen. Hier drink ik eerst eens een biertje voordat ik naar het hotel loop om te douchen.

Ik heb vandaag zonder mijn braces gelopen om te kijken of dat veel verschil maakt. Ik heb iets meer last van mijn knie gehad, maar dat kan ook komen doordat dit de 4^de grote wandeling op een rij was. Van mijn bovenbeen had ik nagenoeg geen last. Tja…

’s Avonds loop ik het centrum van Kirchzarten weer in om bij das Spritzenhaus mijn verslag verder uit te werken en on-line te zetten en om nog een keer goed te eten en te drinken. Morgen ga ik terug naar huis, maar wel na nog een laatste wandeling.

Weer

Vandaag was een prachtige dag met veel zon en blauwe luchten. Boven op de berg waaide het wel flink. De temperatuur was prima, fris in de morgen en warm in de middag. Tijdens mijn pauze, buiten, heb ik mijn jas uitgedaan.