Datum: 20251215
Tijd: 9:35 – 19:05
Afstand: 26,2 km
Overnachting: Hotel Löwen, Bahnhofstr. 16, 79199 Kirchzarten
Wandeling
Het was kraakhelder vannacht. Toen ik ’s nacht uit het raam van mijn hotelkamer keek, zag ik Orion midden in mijn blikveld, mooi groot en hartstikke gedetailleerd. En vanmorgen was mijn auto ook flink bevroren, maar goed dat ik die vandaag niet nodig heb.
Na een prima ontbijt loop ik naar de bushalte om de hoek. Bus 7216 brengt me naar St. Peter, het begin van mijn wandeling vandaag. Ik kan deze week gratis met het OV in de regio met de KONUS Karte die ik van het hotel gekregen heb.
Ondanks dat het FC is, zeer koud, schijnt de zon volop.
De bus route gaat omhoog, St. Peter ligt op 745 meter hoogte volgens mijn TwoNav. Ze hebben hier een mooie grote kerk met dubbele torens. Daarnaast is een dooieakker en daar maak ik een rondje overheen. Op de dooieakker hebben ze ein Kreuzweg met allemaal beeldjes in plaats van schilderingen.
Daarna pik ik de route op. Het gaat verder omhoog door en langs de almen en een klein beetje bos. Een erg mooi stuk. Na een tijdje zet ik mijn zonnebril op, dat blijkt de rest van de route geen overbodige luxe.
Er staat een bord dat dit wolvengebied is. We zullen zien… niet dus. Ik kom een oudere lokal tegen en we maken een praatje. Hij wil graag weten of er beneden ins Tal Nebel ist. Niet waar ik vandaan kom.
Verder langs de bosrand naar de Lindlehöhe. Aan een kant van de berg is er geen Nebel im tal, aan de ander kant wel. Hier op de alm kom ik diverse mensen tegen die op de bankjes van het uitzicht en de zon genieten.
Ik loop over bos paden langs de berghelling en over Försterwege. In der Bannwald zijn enkele mensen bezig met wetenschappelijke experimenten. Helaas staan ze een flink stuk hoger op de helling en kon ik niet vragen wat ze precies aan het doen waren.
Even later kom ik een eenzame fietser / mountainbiker tegen. Behalve de wetenschappers de enige levende ziel die ik hier gedurende een paar uur tegen kom.
Vandaag volg ik eerst bordjes met gele wybertjes en dan rode wybertjes met een K erin. De gele wybertjes gingen naar Kirchzarten, dan was ik meteen thuis geweest.
Ik loop nu de Roßkopf op. Hier staan een aantal grote windmolens, maar vandaag wordt er geen geld verdient, ze staan stil, geen wind. Ze zijn aan de windmolens aan het werken, daardoor zijn een aantal paden afgesloten. Ze hebben geprobeerd dat aan te geven met alternatieve routes, maar dat is niet zo goed gelukt. Ik kan van de kaart die er bij staat geen chocola maken en op sommige plekken stikt het van de Umleitung bordjes.
Gelukkig kan ik wel gewoon naar de Friedrichsturm lopen, een uitzichttoren, 34m hoog en in 1889 (!) gebouwd. Deutsche Gründlichkeit…
Bij de toren zijn er meer mensen. Ook op de route die ik verder loop kom ik meer wandelaars en mountainbikers tegen. Een stukje verder mis ik een afslag, niet getreurd, via een brede zandweg omlaag kom ik weer op de route terecht.
Op een gegeven moment hoor ik veel lawaai. Ik denk eerst dat het misschien een waterval is. Maar dat is niet het geval, er zijn Förster in het bos bezig en die zijn complete bomen aan het vermalen.
Volgens de markeringen loop ik nu over een pelgrims pad. Dat klinkt logisch want even later kom ik bij Wallfahrtskappelle St. Ottilien uit, een bedevaartsoord met een Gaststätte erbij. Hier is het tijd voor een pauze met een Weiße buiten op het terras in de zon.
Ik voel mijn knie wel, maar het is nog steeds prima te doen. De pijn is van een niveau dat ik goed kan hebben. Ik heb er nu zo’n 15 kilometer opzitten en nog 5 kilometer te gaan, bergaf.
Als ik na de pauze verder loop, kom ik bij een bord “Schranke 15m”, tja die Schranke had je ook makkelijk over het hoofd kunnen zien..
Ik loop nu verder naar Freiburg. De route gaat eerst over smalle paadjes langs de berg en later over bredere zandwegen. Ik kom op de Schlossberg uit. Hier is het behoorlijk druk. Ik loop hier een extra rondje omhoog voor het uitzicht. Dan gaat het via de wandelroute naar beneden. Ik moet hier goed oppassen, de kinderkopjes die hier liggen zijn spekglad als ze nat zijn. Gelukkig zijn ze bijna allemaal droog, maar niet allemaal!
Beneden aangekomen kom ik bij das Schwabentor, een van de twee overbleven oorspronkelijke stadspoorten, gebouwd in 1250.
Na even rondgekeken te hebben, zoek ik via Google Maps uit hoe ik bij het station kom. Onderweg kom ik dan vast wel iets tegen om een biertje te drinken. Helaas begrijpt Google mij niet en loop ik een extra rondje door Freiburg, sight seeing zeg maar.
Uiteindelijk kom ik toch in de Altstad terecht, vlak bij het station. Hier vind ik der Schwarzer Kater en die hebben enkele bieren die ik nog niet gehad heb.
Ik eet meteen bij der Schwarzer Kater, ik ben toch net hier…
Het laatste stukje van mijn reis vandaag is met de trein van de Hauptbahnhof van Freiburg naar Kirchzarten. Dat duurt maar een kwartiertje en het station is vlak bij mijn hotel.
Weer
Het was mooi weer vandaag, een stralende dag. Was gisteren de dag van de mist, vandaag was de dag van zonneschijn en uitzichten. Zelfs als ik door het bos liep, had ik meestal nog wel uitzicht tussen de bomen door.
Het was zelfs zo mooi dat ik buiten op het terras van St. Ottilien gezeten heb zonder jas aan.
Songtekst van de dag
Tijdens het eerste deel van mijn wandeling, door de bossen was ik alleen op de wereld. Daarom heb ik vandaag gekozen voor So Lonely van The Police.
Well, someone told me yesterday
That when you throw your love away
You act as if you just don’t care
You look as if you’re going somewhere
But I just can’t convince myself
I couldn’t live with no one else
And I can only play that part
And sit and nurse my broken heart
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
Now no one’s knocked upon my door
For a thousand years or more
All made up and nowhere to go
Welcome to this one-man show
Just take a seat, they’re always free
No surprise, no mystery
In this theatre that I call my soul
I always play the starring role
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
So lonely
Lonely, I’m so lonely
I feel so alone
I feel low
I feel so
Feel so low
I feel low, low
I feel low, low, low
I feel low, low, low
I feel low, low, low
I feel low, low, low
I feel low, low, low
Low, I feel low
I feel low
I feel low
I feel so lonely
I feel so lonely
I feel so lonely, lonely, lonely, lone
Lone, lone, lone
I feel so lonely
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so lonely)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so lonely)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so lonely)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so lonely)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so alone)
So lonely (I feel so lonely)
