{"id":4494,"date":"2020-08-16T19:40:25","date_gmt":"2020-08-16T19:40:25","guid":{"rendered":"http:\/\/prikanowski.nl\/wandelen\/?p=4494"},"modified":"2020-08-16T19:40:25","modified_gmt":"2020-08-16T19:40:25","slug":"20200816-bad-honningen-leutesdorf","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/prikanowski.nl\/wandelen\/index.php\/2020\/08\/16\/20200816-bad-honningen-leutesdorf\/","title":{"rendered":"20200816 Bad H\u00f6nningen – Leutesdorf"},"content":{"rendered":"

Datum: 20200816<\/p>\n

Tijd: 10:20 – 17:30<\/p>\n

Afstand: 20,6 km<\/p>\n

Overnachting: Hotel Nieder\u00e9e, Bad Breisig<\/p>\n

Wandeling<\/h4>\n

\"\"Na het ontbijt, waarbij we nog een tijdje met Manfred, onze hotelier, en de andere gasten, een Belgische vrouw die al 20 jaar met haar Duitse man in Aachen woont, hebben gebabbeld, gaan we met de auto weer via het veer naar Leutesdorf. Daar is het even zoeken naar het station. Via enkele heel erg smalle straatjes vinden we dat uiteindelijk wel.
\nVerder met de trein, terug naar Bad H\u00f6nningen.<\/p>\n

\"\"We beginnen de wandelroute met een stukje Zuweg dat we gisteren ook gelopen hebben. De echte Rheinsteig begint een flinke kilometer verderop pas.
\nHet eerste stuk is nog redelijk vlak, maar dan gaan we door een wijngaard weer flink omhoog het bos in. Als we aan de andere kant weer omlaag gaan, heel erg steil, staat er op de tegenoverliggende helling een man naar ons te kijken. Als we die helling dan weer met een omweg omhoog lopen, zien we hem een stuk verderop lopen. Hij posteert zich langs de route en staat ons overduidelijk op te wachten. Als we bij hem aankomen, vraagt hij of we al weten waar we naartoe gaan. We vertellen dat we naar Leutesdorf wandelen en dat we in Bad H\u00f6nningen begonnen zijn. Hij vindt het maar niks dat we in deze hitte naar boven en naar beneden lopen en draagt diverse alternatieve routes aan, waaronder onder langs de Rhein. Ik geef aan dat we toch liever onze eigen route lopen en dat we ons wel redden.<\/p>\n

\"\"We lopen weer verder en het gaat inderdaad even in de volle zon flink omhoog. De alternatieve routes klinken even erg aanlokkelijk. Gelukkig komen we weer in het bos terecht en daar gaat het weer beter, schaduw!<\/p>\n

\"\"Als we aan de rand van Rheinbrohl komen, kijk ik even op Google Maps of er iets te doen is. Er zijn diverse gelegenheden en volgens Google Maps zijn die of gaan die ook open. We besluiten om het erop te wagen en af te dalen naar het centrum. Daar vinden we inderdaad een terras bij een hotel en zo te zien is er verderop ook nog het een en ander. Op het eerste terras gaan we zitten voor een pauze. Het is twaalf uur en tijd voor een pint!
\nHelaas hebben ze niets te eten bij het terras waar we zitten, maar niet getreurd, voor we weer verder lopen gaan we even langs bij de Konditorei aan de andere kant van de weg waar Lise een broodje haalt.<\/p>\n

\"\"We vervolgen onze route en beginnen aan onze hoogste beklimming van de dag. Als we daar weer van afgedaald zijn, komen we in Hammerstein. Ik hoopte dat hier weer iets zou zijn om even een pauze te houden en Lise vind inderdaad een Garten Terrasse bij een Weingut. De Terrasse is helaas vol, maar ze hebben binnen nog ruimte en daar is het lekker koel.\u00a0 We bekijken hoe de serveerster, een jong meidje, zich het vuur uit de sloffen rent om iedereen tevreden te houden. Dit is topsport en we zijn er van overtuigd dat zij op het eind van de dag veel meer stappen heeft gezet dan wij.
\nLise neemt nog een verassing voor Isa mee en we lopen weer verder, nog twee klimmetjes te gaan.<\/p>\n

\"\"Op de top van de volgende berg ligt een ru\u00efne van een kasteel. Die laten we echter links liggen en we lopen door, niet helemaal omlaag deze keer. Lise begint wel enige moeite te krijgen met lopen, ze heeft een paar blaren. Onze volgende en laatste klim is dan ook zwaar, maar we klaren de klus. Even flink water drinken en we beginnen aan een heel mooi stuk boven langs de wijnvelden met een mooi uitzicht over de Rijnvallei.<\/p>\n

\"\"Uiteindelijk volgt de laatste afdaling. Daar zit nog een kleine verassing in, of eigenlijk twee. De eerste verassing is een steil stukje Kletterpassage waar we met behulp van een staaldraad naar beneden moeten, maar dat is voor ons geen probleem.
\nVrijwel meteen daarna komen we bij de Edmund-H\u00fctte die helaas vanwege de Corona perikelen dicht is. Wel staat er een grote koelkast met drank en een kistje om de betaling in te doen. Er is zowaar nog \u00e9\u00e9n fles bier en voor Lise een Cola. Omdat ik dit soort initiatieven een warm hart toedraag, doe ik een flinke fooi in het kistje.<\/p>\n

Na deze welkome en verrassende stop, gaat het via trappen een flink stuk omlaag en dan nog een stukje langs de berg waar de route weer eens in the middle of nowhere eindigt. Gelukkig is het maar 500 meter naar beneden naar het dorp, maar wel naar beneden dus en steil. Geen probleem en nadat we het dorp bereikt hebben, lopen we naar de auto.<\/p>\n

Weer<\/h4>\n

\"\"Het is vandaag erg warm en de zon schijnt volop. Er is maar weinig bewolking en we zijn dus blij met ieder beetje schaduw dat we tegenkomen. Gelukkig komt dat nogal eens voor. Later op de middag komt er meer bewolking en begint het in de verte te rommelen. We zien dat het een eind verderop ook regent en hopen dat we droog bij de auto komen. Dat lukt gelukkig en de echte regen krijgen we ’s avonds als we op het terras zitten, net na het eten. Gelukkig zitten we onder een flinke overkapping.<\/p>\n\r\n\t\t

\r\n\t\t\t
\r\n\t\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t\t
© OpenStreetMap<\/a> contributors<\/span><\/div>\r\n\t\t\t<\/div>\r\n\t\t\t<\/canvas>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t\r\n\t\t