{"id":20805,"date":"2023-06-23T23:00:55","date_gmt":"2023-06-23T23:00:55","guid":{"rendered":"https:\/\/prikanowski.nl\/wandelen\/?p=20805"},"modified":"2023-09-21T15:46:59","modified_gmt":"2023-09-21T15:46:59","slug":"20230623-dover-deal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/prikanowski.nl\/wandelen\/index.php\/2023\/06\/23\/20230623-dover-deal\/","title":{"rendered":"20230623 Dover – Deal"},"content":{"rendered":"

Datum: 20230623<\/p>\n

Tijd: 9:50 – 14:45<\/p>\n

Afstand: 18,3 km<\/p>\n

Overnachting: thuis<\/p>\n

Wandeling<\/h4>\n

Dag twee van mijn reis naar huis, maar niet voordat ik een kust wandeling gemaakt heb, van Dover naar Deal.<\/p>\n

Ik sta op tijd op en ontbijt. Mijn gastheer is nauwelijks te bekennen, dat was gisteren al zo. Geen probleem, alles staat klaar in de keuken.<\/p>\n

\"\"Ik rij, ruim op tijd, naar Deal. Daar duurt het even voordat ik het parkeerterrein bij het station gevonden heb. In het centrum hebben ze een \u00e9\u00e9nrichtingshel gecre\u00eberd. Maar het lukt, ten minste dat dacht ik. Als ik wil betalen blijkt dat ik op een groot parkeerterrein van de Sainsbury’s sta en dat je daar maximaal twee uur mag staan. Waarschijnlijk controleren ze dat niet, maar ik kan me niet veroorloven om straks gedoe te krijgen, dan mis ik mijn boot.
\nDus omgereden naar het kleine parkeerterrein erlangs dat van de spoorweg maatschappij is. Geen betaal automaat, ik moet een ticket halen bij het loket, waar niemand zit, of bij de ticket machine, die geen optie voor parkeertickets heeft… Uiteindelijk komt er toch iemand bij het loket en, nadat ze eerst eens uitgebreid getelefoneerd heeft, kan ik mijn parkeerticket kopen. Mijn trein ticket had ik gisteren al digitaal besteld.<\/p>\n

\"\"Ik had eigenlijk gehoopt een trein eerder te kunnen nemen, dan had ik nog ruimer de tijd gehad, maar ik ben blij dat ik nu zo vroeg was en hierdoor niet een trein later heb moeten pakken. Ik loop naar de zee in Deal en drink daar een koffie op een terras dat al zo vroeg open is.<\/p>\n

\"\"Om 9:28 kan ik dan eindelijk met de trein van Deal naar Dover. Dat gaat verder prima en even voor 10 uur kan ik in Dover beginnen met wandelen. Het gaat dwars door het centrum naar de zee en voorbij de ferry terminal alwaar ik alvast een ferry reserveer \ud83d\ude42<\/p>\n

\"\"Als ik alle drukte van centrum en ferry terminal achter me laat, loop ik verder over de Dame Vera Lynn Way to the white cliffs of Dover en als eerste de East Cliff omhoog. Boven op de cliff is een car park en een groot grasveld met bankjes voor diegenen die hier niet omhoog kunnen of willen klauteren.
\nVerder gaand volgt een stukje steil omhoog, maar dat is niets vergeleken met wat ik de afgelopen week had. Een stuk van het pad is afgesloten en als ik dat toch probeer, kom ik tot de conclusie dat het ook helemaal overgroeid is. Dus terug en verder over een mooi aangelegd breed wandelpad.<\/p>\n

\"\"Er staan her en der waarschuwingsbordjes dat er recentelijk cliff erosion heeft plaats gevonden, lees er is een stuk cliff naar beneden gedonderd, en dat je niet in de buurt van de cliff rand moet komen. De route volgt eigenlijk wel de cliff rand, maar ik blijf op het mooie brede pad. Dat gaat namelijk ook meer boven over terwijl het pad iets lager gaat en ik vind het wel makkelijk lopen.<\/p>\n

\"\"Des te verder van Dover ik kom, des te rustiger het wordt met andere wandelaars en als ik bij het South Foreland Lighthouse kom, is het gedaan met zowel het mooie pad, dat buigt het binnenland in, als met mijn medewandelaars, die volgen het pad. Ik wordt weer Remy.<\/p>\n

\"\"Volgens de borden zit ik weer op de Saxon Shore Way en The English Coast Path. Dat laatste is een poging om alle kustpaden van Engeland aan elkaar te knopen en een route te maken die helemaal rondom Engeland gaat. Dat wil zeggen bij Wales en Schotland dus over de grens door het binnenland in plaats van langs de kust. Het is tegenwoordig overigens The King Charles III England Coast Path (KCIIIECP)!<\/p>\n

\"\"De route brengt me even een klein stukje van de kust af en yeay, een tea room aan de rand van St Margarets Bay en nog open ook, tijd voor een pauze met tea en cake.<\/p>\n

Na even lekker gezeten te hebben, ga ik helemaal omlaag naar de kust en een strand om vervolgens weer helemaal naar boven te gaan via een zig zag trap tussen de bomen. Ik heb een duidelijk deja vu van mijn South West Coast Path wandeling. Boven loop ik weer verder over de cliff en ook nu lijkt het veel op de South West Coast Path, smalle kronkelende paden door de vegetatie.<\/p>\n

\"\"Ik kom een local tegen die zijn hond aan het uitlaten is en ik heb weer een nieuwe voor de verzameling, hij zegt: “It’s Crocodile Dundee!”. Verder is het lekker rustig boven op de cliff, ik kom bijna niemand tegen.<\/p>\n

Dan gaat het weer omlaag, langzaam deze keer. Vanaf nu is de route vlak en ik loop langs het ‘strand’. Strand tussen aanhalingstekens omdat het geen zandstrand is zoals wij dat kennen, maar een strand vol met grote kiezels. Dat loopt ontzettend slecht, dus ik blijf op het pad dat langs het strand af gaat.<\/p>\n

\"\"Het wandelpad wordt inmiddels geflankeerd door allemaal bankjes die ter ere van overledenen geplaatst zijn, uiteraard met de nodige inscripties. Geen dooieakker dus, maar een dooiepad.<\/p>\n

Er zijn veel mensen op de been en ik zie mensen op de promenade, mensen op het gras, mensen in een aparte swimming pool en eigenlijk overal mensen behalve op het strand. Waarom ook kiezel op het strand gooien?<\/p>\n

\"\"Ik kom ruim op tijd in Deal aan en loop nog even de pier op. Daar wil ik een beker thee drinken. Helaas krijg ik een beker die tjokvol zit, ik kan dat niet zien want er zit een deksel op, en ik verbrand mijn hand als het er overheen gaat. Tot overmaat van ramp hebben ze er ook nog melk in gedaan, dat is de eerste keer, andere keren krijg ik dat apart of wordt het gevraagd. Ik laat de rommel staan en ga eerst eens op zoek naar het toilet om mijn handen onder stromend water te houden. Daarna loop ik de pier af en ga thee drinken op een terras langs de boulevard. Dat is beter!<\/p>\n

\"\"Bij mijn auto aangekomen trek ik eerst een schone bloes aan, deze is helemaal wit uitgeslagen van de zweet en dan rij ik naar Dover. Daar kan ik een ferry eerder mee terug naar het vaste land, met de Pride of Canterbury, dezelfde ferry als op de heenreis. Tijdens die reis werk ik dit verslag uit zodat ik dat morgen gelijk op de site kan zetten. Vanavond wordt waarschijnlijk niks omdat ik pas laat thuis ben, ik moet zo meteen nog 3,5 uur rijden.<\/p>\n

Weer<\/h4>\n

Blauwe lucht met een beetje bewolking, maar zoals gewoonlijk loop ik in de volle zon. Wel een lekker briesje vanuit zee. Prima wandelweer dus.<\/p>\n\r\n\t\t

\r\n\t\t\t
\r\n\t\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t\t
© OpenStreetMap<\/a> contributors<\/span><\/div>\r\n\t\t\t<\/div>\r\n\t\t\t<\/canvas>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t\r\n\t\t