Datum: 20251001
Tijd: 10:50 – 16:25
Afstand: 17,4 km
Overnachting: Stony Sea Apartments, Saalfelden am Steinernen Meer
Wandeling
Vandaag is het beter weer en gaan Sandy, Lise en ik de bergen in. Ik had enkele wandelingen uitgezocht, maar die zijn voor vandaag te lang of daar zijn de hutten dicht. We willen wel graag een goede pauze houden. In ons appartement vind ik een kaartje met wandelingen en daar zoek ik er twee van uit die we aan elkaar kunnen knopen. 
Voordeel, beide wandelingen beginnen hier zo’n beetje om de hoek (2 kilometer verderop).
We rijden naar der Wirtschaftshof, een soort van klein industrieterrein, en parkeren de auto. Dan lopen we Ramseiden binnen en beginnen we aan de Trebesiner Weg, die staat goed aangegeven. Het eerste stuk gaat over de weg langs woningen en weilanden. Als de woningen op zijn, verandert de route in een pad langs en door weilanden. 
We komen langs een hutje dat helemaal scheef staat. Vroeger stond het hutje recht, maar de berg is ingezakt en nu staat het hutje scheef…
Het uitzicht is hier geweldig, Vader zou zeggen hier ligt viel Heimat. We zien veel hoge bergen, prominent aanwezig zijn de Breithorn, de Sommerstein en de Schönfeldspitze.
Als we in Obsmarkt aankomen, gaat de route een stuk over de weg. Dat vinden we niet ok en we zoeken een weg door het bos die het grootste stuk van de weg overslaat. Als we weer bij de weg komen staat er een vrachtwagen met boomstammen voor ons, kachelhout, dat kan ik wel gebruiken. Ik geef ze mijn adres en ben benieuwd of er hout voor de deur ligt als ik thuis kom…
We hebben van ver al een aardig optrekje tegen de bergen gezien, Einsiedelei am Palfen, en daar lopen we net onder langs. Wij buigen het bos in. We lopen nu een heel eind door het bos over smalle bospaadjes met heel veel paddenstoelen erlangs. Ook vinden we langs deze route veel door mensen gemaakte artefacten zoals kruisen, hartjes, steenmannetjes en beschilderde stenen. Langs deze route zijn er plekken met veel kracht en energie.
Wat er ook langs deze route is, is een militair oefenterrein. Je mag niet doorlopen als er een oefening aan de gang is. We zien een heleboel militairen die met tenten aan het stoeien zijn. We vinden dat geen oefening en lopen door. We worden niet neergeschoten, dus dat zat wel goed.
Het gaat verder door de bossen over smalle paadjes totdat we bij een grote open plek komen. Hier ligt nog veel meer brandhout, in een wat handzamer formaat. Ik denk dat ik de komende 20 jaar kan stoken met wat hier aan stapels hout ligt. Het gaat verder omlaag en dan wordt onze weg versperd door koeien. 
Aangezien twee van die koeien kalveren zijn, lopen we voorzichtig voorbij, deels langs de weg. De koeien vinden het allemaal prima, enkele lopen een stukje weg en de rest blijft gewoon staan.
We zijn nu op onze route wissel aangekomen. De twee routes die ik uitgezocht had, overlappen een klein stukje aan het begin en wij gaan hier verder met de Kronreith Runde. Op deze route komen we langs Gasthof Kronreith.
De route begint met nog meer smalle bospaadjes. Hier is het minder vochtig en staan er dus ook minder paddenstoelen.
Als we bijna bij Gasthof Kronreith zijn, maken we nog een extra lus. Het is maar goed dat we die niet afgesneden hebben want we hebben hier een fantastisch uitzicht. Helaas is Gasthof Kronreith dicht, Ruhetag. We gaan net zo goed op het terras zitten en drinken ons water en eten een Snelle Jelle die we nog van Gerben gekregen hebben.
Na deze pauze zonder horeca lopen we verder over een breed steenpad. Later gaan we daar weer vanaf en lopen we langs en door weilanden over smalle paadjes totdat we aan de rand van Maria Alm komen. Later op onze route komen we nog langs Gasthof Theurerhof, maar we gokken er niet op dat die open is. We lopen Maria Alm in en vinden een mooi terras bij restaurant Eder. Hier gaan we even lekker zitten voor een drankje en een Kaiserschmarrn die de dames delen.
Voor het laatste stukje van onze wandeling moeten we nog even omhoog, terug naar waar we van de route zijn afgeweken en dan gaat het langs Golfpatz Urslautal en komen we bij Gasthof Theurerhof. Het is maar goed dat we er vanuit zijn gegaan dat deze dicht is, want dat is inderdaad het geval.
We komen weer in Ramseiden uit en lopen van hieruit een klein stukje terug zoals we gekomen zijn naar de auto. Na een paar minuten zijn we weer terug bij ons vakantieappartement waar we Ada aantreffen die in het zonnetje zit.
Alles bij elkaar een heel mooie wandeling. We zijn niet erg hoog geweest vandaag, maar we waren wel continue omringd door hoge bergen met sneeuw. De uitzichten waren magnifiek en de wolken die we zagen waren hoog genoeg om geen probleem te vormen.
Weer
Vandaag hadden we prima weer. Het was een beetje fris, maar in de zon werd het al snel warm. Het belangrijkste was dat het droog was. Op het eind moesten we wel flink wind in lopen.
Songtekst van de dag
Veel koeien vandaag, ook op ons pad. Daarom een song tekst in het teken van de koe, Pietje mos melleke van Rowwen Hèze.
Pietje mos melleke
Melleke de koe
Verdomme zei pietje
‘T geatje zit toe
We hebben alle 4 een paraplu bij ons, deels geleend bij ons onderkomen. We lopen door het centrum omlaag naar der Zeller See en kijken daar eerst eens even rond. Dan beginnen ons rondje om der See, met de klok mee.
Van Zell am See naar Wiesenlehen loopt er een mooi voetpad met een gescheiden fietspad langs de Zeller See. We hebben een mooi uitzicht op de andere oever.
De route van Wiesenlehen naar Thumersbach is iets minder aantrekkelijk. Het gaat over de stoep langs de plaatselijke weg rondom der See. Hier rijden veel auto’s. Tussen ons en der See zijn privé grondstukken. Gelukkig is dit stuk niet erg lang.
Als we verder gaan, lopen we eerst even richting See om daarna alweer snel bij de grote weg uit te komen. Die volgen we weer een flink stuk totdat we bij Natur und Europaschutzgebiet Zeller See uitkomen. Dit natuurgebied ligt aan de zuidkant van de Zeller See en hier loopt onze route via een mooi breed wandelpad doorheen.
We kijken van hieruit mooi op de Hohe Tauern in het zuiden en zien diverse 3000-ers die met sneeuw bedekt zijn zoals de Hoher Tenn (3368m) en de Kitzsteinhorn (3203m).
Het laatste stuk van onze rondwandeling gaat nog een klein stukje over de weg langs het spoor om daarna weer uit te monden in een mooie promenade langs de Zeller See. Deze promenade volgen we totdat we weer terug zijn bij ons uitgangspunt, het Casino van Zell am See.
Nu lopen we nog even door het centrum en zoeken we een plek waar we kunnen eten. Dat wordt Gasthof Steiner Wirt. Na het eten gaat het weer terug naar Saalfelden en daar werk ik mijn blog uit terwijl de dames spelletjes spelen.
Daarna gaat het naar de Hammerstiel parkeerplaats, hier begint onze wandeling van vandaag, de SalzAlpenTour.
Als we verder lopen, dan is er al een beetje uitzicht, we kunnen onder het dal in kijken. De route loopt nog steeds over smalle paadjes en we moeten voorzichtig zijn met alle boomwortels die hier uitsteken.
Als ik haar zie liggen ben ik al bang voor het ergste. Gelukkig valt het mee, ze heeft alleen haar elleboog bezeerd (schaafwond) en daar heb ik wel iets voor in mijn eerste hulp kitje, heb ik dat al die jaren niet voor niets meegesleept.
Nu komen we bij een Adidas boom uit, dat is iets voor Gerben met zijn Adidas kleding. Daar maken we dus een mooie foto van.
Vanaf de Kührointalm lopen we op en neer naar de Archenkanzel, dat is een stuk omlaag maar zeer de moeite waard. We hebben hier een heel mooi uitzicht over de Königssee met St. Bartholomä en we zien alle rondvaart boten op en neer gaan.
Het gaat nu omlaag en Sandy gaat nu ook wat langzamer. Die loopt heel voorzichtig omlaag omdat ze bang is dat ze anders valt. We zien hier diverse grote mierenhopen en vragen ons af of die ondergronds allemaal connected zijn.
Er lopen hier ook koeien rond en een van de kleinere exemplaren laat zich gewillig door Sandy aaien en likt als dank haar handen af.
Het was bewolkt vandaag. Het begon heel bewolkt zodat we in de wolken liepen en geen uitzicht hadden. Later klaarde het enigszins op en gingen de wolken meer omhoog. Daardoor hadden we een heel mooi uitzicht vanaf de Archenkanzel. De temperatuur was prima, een beetje fris aan het begin, maar daarna prima om zonder jas te lopen. En, heel belangrijk, het was droog.
